PainSonification

Pain Sonification, Bolivya’daki Poopó Gölü’nde kurgulanmış bir stüdyo projesidir. Göl on yıllardır kuruyor ve kısmen geri dönüyor; bölgedeki madencilikten gelen arsenik ve ağır metaller toprağı zehirliyor, göle bağımlı Uru-Murato topluluğunu yıkıma uğratıyor. Yapı, gölün tarihî kıyı çizgisi üzerinde yer alır ve bu kararsız sınırı üretici ızgara olarak kullanır. Gözlem / seslendirme ağını, araştırma ve laboratuvar kompleksini, bir eğitim bloğunu ve küçük bir yapay su havzasını bir araya getirir; hepsi gölde olup bitenleri hem bilim insanları hem de yerel halk için gerçek zamanlı izlemek, incelemek ve aktarmak içindir.

Konsept, gölü kendi zehrini metabolize etmeyi öğrenmiş bir beden olarak ele alır ve mimarlığın da aynısını yapıp yapamayacağını sorar: yarayı okuyup insanların algılayabileceği bir şeye çevirmek; çünkü kirlenme ve kuruma, bir olay olarak fark edilemeyecek kadar yavaş, görünmez süreçlerdir. Psikoakustikten yararlanan proje, çevresel veriyi sese dönüştürür; ton ve ritim değişimi bilgiyi bir grafikten daha sezgisel taşır. Eski göl yatağındaki Seslendirme Kuleleri toprak ve su kirliliğini algılar, her ölçümü bir ton imzasına çevirir — Uru halkının geleneksel çalgılarını anımsatan, yankılanan kamış borulara en yakın ses. Platform ağında yürüyen ziyaretçiler bir kirlilik haritası okumaz; ayaklarının altında zeminin durumunun değiştiğini duyar: gölün «acısı» işitilir hâle gelir.

Üçgen hacimler ızgaradan büyür; bazıları suyun üstünde, bazıları altındadır ve rampalar ile köprülerle bağlanır.

Kafeterya, oditoryum, laboratuvarlar, kuru laboratuvar, depo, sınıflar ve atölyeler ile yapay bir su havzası.